آب نیاوردی ولی فرات به نامته

منتظرت بودم بیای به بالینم

تا لحظه ی آخر

شنیدم جون دادی با لبای تشنه

بمیرم ای مادر

سرِ تو و عمود آهن

مخدراتو چشم دشمن یا الله

همین که دست تو جدا شد

پای کیا به خیمه وا شد یا الله

آب نیاوردی ولی فرات به نامته

همیشه تشنه کامته

گریه کنه مدامته

آب نیاوردی که دل خیمه آب شده

دیدنِ آب عذاب شده

حال رباب خراب شده

آه ابوفاضل ای قمر ام بنین

یه دلخوشی دارم همینکه دیدارت

دوباره نزدیکه

سرو رشید من به مادرت گفتن

قبر تو کوچیکه

به جای این مادرِ خسته

سه شعبه چشم تو رو بسته ای مادر

میگن زمین خوردی و قاتل

رو سینه ی حسین نشسته ای مادر

آب نیاوردن که تشنه لب رها بشه

سر از تنش جدا بشه

ذبیح بالقفا بشه

آب نیاوردن که تشنه دست و پا زده

آتیش به جون ما زده

مادرشو صدا زده

آه ابوفاضل ای قمر ام بنین

یه شب تو خواب دیدم موی تو رو بستن

به پهلوی نیزه

شنیدم افتادی هم از روی مرکب

هم از روی نیزه

چجوری چشم تو بخوابه

حرم نشسته تو خرابه واویلا

یه لحظه فکرشم عذابه

رقیه تو بزم شرابه واویلا

آه از اون ساعت که زدنش تو ازدحام

شلوغیِ بازار شام

آتیش و سنگِ پشت بام

وای همون ساعت که روی نیزه بودیا

تازه میشد کبودیا

میزدنش یهودیا

آه ابوفاضل ای قمر ام بنین