با رفتنت خالی مکن دور و برم را

با رفتنت خالی مکن دور و برم را

پاشیده‌تر از این مگردان لشکرم را

این نیمه‌ی مجروح من ای کاش با تو،

در خاک بگذارند نیمه دیگرم را

بعد از تو ای سرو شکسته تا قیامت

از خِجلتم بالا نمی‌گیرم سرم را

باور نمی‌کردم که روزی پیش چشمم

از پا بی‌اندازد قلافی همسرم را

تو بین آتش رفتی و من گُر گرفتم

حالا بیا و جمع کن خاکسترم را

هر شب حسن در خواب می‌گوید مُغَیره

دست از سرش بردار کُشتی مادرم را

الهی بشکنه، دست مُغَیره

میان کوچه‌ها زد مادرم را