از در درآمدی و من از خود به در شدم

نور، پدیدار شد

دل، گرفتار شد

عشق، علمدار شد

کرّار، تکرار شد

از در درآمدی و من از خود به در شدم

گویی از این جهان به جهانی دگر شدم

گفتم ببینمت، مگرم درد اشتیاق

ساکن شود؛ بِدیدم و مشتاق‌تر شدم

ای شمس تابانم اربابم

ای روح و ریحانم اربابم

ای دین و ایمانم اربابم

ای جانم ای جانم ای جانم اربابم

امّید تکثیر شد

توحید تفسیر شد

فطرس رو بخشیدن

رحم، سرازیر شد

گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست

صاحب خبر بیامد و من بی‌خبر شدم

چون شبنم اوفتاده بُدم پیش آفتاب

مهرم به جان رسید و به عیّوق بر شدم

گفتم ببینمت، مگرم درد اشتیاق

ساکن شود؛ بِدیدم و مشتاق‌تر شدم

من مست و مدهوشم اربابم

مدهوشِ شیش‌گوشم اربابم

در ظلّ ایوانم اربابم

ای جانم ای جانم ای جانم اربابم

خوب خوبایی

خیلی بالایی

دهر همه مجنون

خیلی آقایی

دستم نداد قوّت رفتن به پیش یار

چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت

کاوّل نظر به دیدن او دیده‌ور شدم

گفتم ببینمت، مگرم درد اشتیاق

ساکن شود؛ بِدیدم و مشتاق‌تر شدم

دلبر و دلدارم ثارالله

خیلی دوست دارم ثارالله

تا ابد می‌خوانم ثارالله

ای جانم ای جانم ای جانم ثارالله