محدثان برجسته اموی

دوره‌ای که امامت حضرت صادق (سلام الله علیه) شروع شد، دوره‌ی بنی امیّه و بنی عباس است. در آن روزگار انحراف که فراوان بود، اکثر مردم هم انحراف را درک نمی‌کردند، یعنی مردم آن انحراف را دین می‌پنداشتند، و اگر هم قُلت و إن قُلتی به بنی امیّه داشتند برای زمانی بود که گاهی کتک زیادی می‌خوردند، نه اینکه بگویند بنی امیّه در حال از بین بردن دین هستند. چون محدثان برجسته‌ی آن جریان، رئیس پلیس و رئیس شرطه و قاضی بودند. یعنی آن کسانی که باید نسبت به این انحراف معترض می‌بودند، خودشان کارمندان دولت بنی امیّه و بنی عباس بودند.

بعنوان مثال «زُهری» رئیس شرطه‌های بنی امیّه بود، با شلاق روی اسب می‌تاخت و سربازها هم به دنبال او بودند و مردم را می‌زدند.

حال این «زُهری» چه اعتراضی می‌تواند به حکومت کند که بگوید انحراف پیش آمده است؟

کسی که باید انحراف را اعلام می‌کرد خودش رئیس المنحرفین و در خدمت آن حکومت بود.

از حدّی هم که گذشت دیگر رویشان زیاد شده بود و می‌گفتند افقه فقهای مدینه «عبدالملک بن مروان» حاکم بنی امیّه شده است!