غلام ابن هبیره ناصبی در پناه امام صادق علیه السلام

در کافی شریف روایتی هست که می‌گوید آدمی به نام «ابن هُبیره» بود که قدرت و مکنت و سلطنتی داشت و با حکومت هم بود.

این «ابن هُبیره» برده‌ای داشت و به این برده غضب کرد، برده فرار کرد و نزد امام صادق (سلام الله علیه) آمد و ماجرا را برای حضرت عرض کرد.

حضرت نامه‌ای نوشت و به «ابن هُبیره» سلام رساند و فرمود که از این برده‌ی خود بگذر.

با اینکه این «ابن هُبیره» دشمن اهل بیت (سلام الله علیهم أجمعین) است!

اگر کسی دشمن اهل بیت (سلام الله علیهم أجمعین) هم باشد، عظمتِ امام صادق (علیه السلام) را می‌فهمد.

دوستان این غلام به او گفتند اگر نزد «ابن هُبیره» بروی تو را مجازات می‌کند.

این غلام رفت، همینکه «ابن هبیره» او را دید گفت او را بگیرید.

این غلام گفت: من پیامی دارم، اگر می‌شود اول این پیام را به شما برسانم و بعد شما مرا بکشید.

«ابن هبیره» اجازه داد. این غلام گفت: نباید کسی اینجا باشد.

چون اگر کسی بود ابن هبیره نمی‌توانست خودِ واقعی را نشان دهد، او باید ظاهر خود را حفظ می‌کرد.

«ابن هبیره» به همه گفت: بیرون بروید. سپس نامه را گرفت.

غلام گفت: این نوشته، نوشته‌ی جعفر بن محمد است که به تو سلام رسانده است و فرموده است که از این غلام خود بگذر.

«ابن هبیره» گفت: جعفر بن محمد؟!

«ابن هبیره» اصلاً شیعه نیست، اما می‌فهمد که این آقا کیست!

«ابن هبیره» آمد و جلوی این غلام نشست و گفت: هرچه از من ترسیدی و کتک خوردی، بیا و مرا قصاص کن؛ تو واسطه شدی که جعفر بن محمد به من سلام برساند.