سلام ما به تو ای هاجر چهار ذبیح

سلام ما به تو ای هاجر چهار ذبیح

درود ما به تو ای مریم چهار مسیح

سپهر نورفروز سه اختر و یک ماه

عجب نه خوانم اگر مادرت به ثارالله

سلام بر تو و ابناء و شوهرت مادر

به عطر دامن عباس پرورت مادر

ادب به قامت زهرایی ات قیام کند

وفا به غیرت عباس تو سلام کند

سلام زینب کبرا و حضرت سجّاد

به خون پاک بنین تو پاک مادر باد

اگر چه با همه گفتی کنیز زهرایی

به چشم آل محمّد عزیز زهرایی

تو بعد فاطمه در بیت وحی فاطمه ای

تو آسمان ادب را همیشه قائمه ای

به نفس پاک محمّد تو همدمی مادر

مسیح عشق و ادب را تو مریمی مادر

بهشت شیفته ی چار لاله ی یاست

کلید باب حوائج به دست عبّاست

مزار توست کنار مزار چار امام

که چار ماهِ تمامت به خون نشست تمام

سر ارادت این هفت اب به خاکت باد

چهار ام به فدای بنین پاکت باد

مگر به گوش ؛ پیام خدا ز غیب شنفت

که مادر اسم تو را از نخست فاطمه گفت

هزار قافله دل پای بست فرزندت

نشان بوسه ی مولا به دست فرزندت

تو جان پاکی و عبّاس ، پاره ی تن تو

ستاره ریخته زهرا به ماه دامن تو

حسین را که بسی داشت در کنار شهید

به جز تو نیست کسی مادر چهار شهید

به چار ماه خود اشکی نریختی ز دو عین

گریستی به حسین و گریستی به حسین

اگر تو نام نبردی ز شاخه ی یاست

گریست دیده ی زهرا برای عبّاست

الا تمام وجودت پر از نوای حسین

به گریه نایبه الزینبی برای حسین

روایتِ عطشِ کربلاست در اشکت

سلامِ گریه کنان حسین ، بر اشکت

سرود زخم گلوی حسین ، ورد لبت

خلوص زینب و عبّاس در نماز شبت

شبی که چشم حسین اوفتاد بر پسرت

فشاند نور ز خورشیدِ چهره بر قمرت

نگاه نافذش اظهار کرد بی پرده