پشت غم پنهان شدم شاید مرا پیدا کنی

پشت غم پنهان شدم شاید مرا پیدا کنی

کاش مثل قبل در را تو به رویم وا کنی

چاه‌ها آرامش من را تمنا می‌کند

نخل‌ها تنهایی من را تماشا می‌کند

هیچ کس با حیدرت حرفی نمی‌زند در مسیر

شهر تحولیم نمی‌گیرد تو تحولیم بگیر

کلمینی دارم از این درد هق هق می‌کنم

از تو هم دیگر جوابی نشنوم دق می‌کنم

آسمان خانه من ماه را گم کرده است

چشم کم سویت دوباره راه را گم کرده است