از جون و جوونیشون گذشتن

از جون و جوونیشون گذشتن

تا پرچم دین زمین نمونه

الگوی تمومی شهیدا

اون مادریه که قد کمونه

زهرا برای دفاعه از دین

هم جونشو هم جوونیشو داد

اونجایی که پشت در زمین خورد

اون روزی که بین کوچه افتاد

درد کشیدن پس چرا ما بی دردیم

حالا که وقت جنگه

معلوم میشه مردیم یا نامردیم

مدیونیم به خونِ تک تک شهیدا

مدیونیم به قطره های اشک زهرا

مدیونیم مدیونیم رفقا

مدیونیم به شهدا

جنگیدن ولی با دست خالی

تا ثابت کنن مرد نبردن

رو به روی دنیا تنها بودن

اما صحنه رو خالی نکردن

چشماشونو روی دنیا بستن

رو آرزوهاشون پا گذاشتن

هیچ خواسته ای از خدا بغیر از

دیدار امام حسین نداشتن

دل بریدن از این همه صدرنگی

حسینو پیدا کردن

ما موندیم یک دنیا دلتنگی

مدیونیم به استقامت شهیدا

مدیونیم به اون دلای مثل دریا

مدیونیم مدیونیم رفقا

مدیونیم به شهدا