کهکشان بر حالت عالم تبسم کرده بود

کهکشان بر حالت عالم تبسم کرده بود آن‌شب‌ از‌ حیرت‌ زمین‌ هم‌ دست‌و‌پا گم کرده بود آسمان چون نیل از عشقش تلاطم کرده بود باخبر از مکه ساقی باده در خم کرده بود انعکاس روی ماهش آینه در آینه تکه ای از ماه دیدم روی دست آمنه هم هبل هم لات هم عزی به پایش در جنون سر نهاده روی خاکش طاق کسری با ستون