افتاد بر پایش قلم‌هایی که قادر نیست

افتاده بر پایش قلم هایی که قادر نیست

یعنی که از زهرا نوشتن کار شاعر نیست

باید یکی همواره از ما بهتران گوید

روح القدس باید خودش از عمق جان گوید

باید بگوید نور در اوزان نمی گنجد

در شعر شاعر روح الرحمان نمی گنجد

خیر کثیر حضرت داور تولد یافت

مجموعه پیغمبر و حیدر تولد یافت

ناموس حق گهواره جنبانش ملک باشد

تنها فدک نه سهم الارثش نُه فلک باشد

هفت آسمان را هم بگردی مثل زهرا نیست

معراج رفته تازه می فهمد که زهرا کیست

یک تَن ولی در چارده تَن جلوه دارد او

یک پرتو از انوار پاکش ضامن آهوست

هر جلوه اش دل می برد از حضرت طاها

ام ابیها فاطمه انسیة الحوراء

پیوسته در قرآن خدا با ما سخن گفته

در هل اتی از رحمت زهرا سخن گفته

بنویس جای فاطمه سر منشأ خیرات

با من بخوان اهلا و سهلا مادر سادات

محتاج زهراییم در معبر گشایی ها

هستند زیر منت او کربلایی ها

مدیون زهرا بود هر نسلی حسینی بود

اندیشه زهرا در افکار خمینی بود

جاریست فیض حضرت او چارده قرن است

آزاده ایم از برکت او چارده قرن است

ما را به راه راست دعوت می کند زهرا

با فعل و تغریرش هدایت می کند زهرا

تا چند وعده شام آقا زاده هایش را

از لطف تقدیم رعیت می کند زهرا

قصدش ز مسجد آمدن دشمن شناسی بود

در صحنه تدریس بصیرت می کند زهرا

تحریم هم باشد توافق در مرامش نیست

تفسیر صبر و استقامت می کند زهرا

از نقش سربند شهیدان می توان فهمید

دارد که بر دل ها حکومت می کند زهرا

ما تا قیام مهدی اش از پا نمی افتیم

چون قائمیون را حمایت می کند زهرا

در انتقامی سخت سیلی کار مادر بود

میدان که می آید قیامت می کند زهرا

تصویر ما از فاطمه تعریف قرآنیست