شب جمعه است بیا حال مرا بهتر کن

شب جمعه‌ست بیا حال مرا بهتر کن

فکرِ دلواپسیِ قلبِ منِ مضطر کن

این شبِ جمعه اگر مقصد تو کرب و بلاست

نزد ارباب دعایی به منِ نوکر کن

گذرِ عمرِ منِ بی‌سرو پا بر تو نخورد

عزمِ دیدارِ مرا در نفس آخر کن

عمر من رفت و تو را درک نکردم آقا

فهمِ من درخورِ درکِ تو نشد باور کن

چِقَدَر نامِ تو بردم به زبانم، یک بار

تو صدایم بزن و خوش دلم ای دلبر کن

سهمِ من از تو فراق تو شده غم دارم

منّتی بر سر من نِه، تو غمم کم‌تر کن

عاشق کرب و بلا، عاشق دیدار توأم

هر دو را قسمت من حقّ شَهِ بی‌سر کن

کربلا با تو صفا دارد و بی تو سخت است

سختیِ راه، بر این خسته تو راحت‌تر کن

اگر رد می‌شوی از این محله

نگاهی بر گدای بی‌نوا کن

پس از آن‌که گذشتی از گناهم

نصیبم یک سفر، کرب و بلا کن

اگر هرجا که من هستم نیایی

بیا، من می‌روم، زین‌جا گذر کن

اگر با عاشقان داری ملاقات

مرا نه، دوستانم را خبر کن

نه کنارت نشانی‌ام، نه ز پیشت برانی‌ام

به کجا می‌کشانی‌ام، چه شود ختم کارم

گل نرگس بیا بیا

روضه‌ی جدّ غریبت شبِ جمعه باز است

باز روضه تو نخوان، فکرِ دلِ مادر کن

مادری که از تَه گودال صدا زد، ای شمر

خنجرت را نکش و شرم زِ پیغمبر کن