سوره‌ی تین

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ﴿١﴾

قسم به انجیر و زیتون [یا: قسم به سرزمین شام و بیت المقدّس‌]،

وَطُورِ سِينِينَ ﴿٢﴾

و سوگند به «طور سینین»،

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ﴿٣﴾

و قسم به این شهر امن [= مکّه‌]،

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمࣲ‏ ﴿٤﴾

که ما انسان را در بهترین صورت و نظام آفریدیم،

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ﴿٥﴾

سپس او را به پایین‌ترین مرحله بازگرداندیم،

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونࣲ‏ ﴿٦﴾

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند که برای آنها پاداشی تمام‌نشدنی است

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ﴿٧﴾

پس چه چیز سبب می‌شود که بعد از این همه (دلایل روشن) روز جزا را انکار کنی؟

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ﴿٨﴾

آیا خداوند بهترین حکم‌کنندگان نیست؟