سوره‌ی علق

ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ﴿١﴾

بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفرید،

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ﴿٢﴾

همان کس که انسان را از خون بسته‌ای خلق کرد

ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ﴿٣﴾

بخوان که پروردگارت (از همه) بزرگوارتر است،

ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ﴿٤﴾

همان کسی که بوسیله قلم تعلیم نمود،

عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ﴿٥﴾

و به انسان آنچه را نمی‌دانست یاد داد

كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾

چنین نیست (که شما می‌پندارید) به یقین انسان طغیان می‌کند،

أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾

از اینکه خود را بی‌نیاز ببیند

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾

و به یقین بازگشت (همه) به سوی پروردگار تو است

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾

به من خبر ده آیا کسی که نهی می‌کند،

عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿١٠﴾

بنده‌ای را به هنگامی که نماز می‌خواند (آیا مستحق عذاب الهی نیست)؟

أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿١١﴾

به من خبر ده اگر این بنده به راه هدایت باشد،

أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿١٢﴾

یا مردم را به تقوا فرمان دهد (آیا نهی کردن او سزاوار است)؟

أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١٣﴾

به من خبر ده اگر (این طغیانگر) حق را انکار کند و به آن پشت نماید (آیا مستحق مجازات الهی نیست)؟

أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾

آیا او ندانست که خداوند (همه اعمالش را) می‌بیند؟

كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾

چنان نیست که او خیال می‌کند، اگر دست از کار خود برندارد، ناصیه‌اش [= موی پیش سرش‌] را گرفته (و به سوی عذاب می‌کشانیم)،

نَاصِيَةࣲ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةࣲ‏ ﴿١٦﴾

همان ناصیه دروغگوی خطاکار را

فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ﴿١٧﴾

سپس هر که را می‌خواهد صدا بزند (تا یاریش کند)

سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾

ما هم بزودی مأموران دوزخ را صدا می‌زنیم (تا او را به دوزخ افکنند)

كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ﴿١٩﴾

چنان نیست (که آن طغیانگر می‌پندارد)؛ هرگز او را اطاعت مکن، و سجده نما و (به خدا) تقرّب جوی