دشمنت کشت ولی نور تو خاموش نشد

دشمنت کشت ولی نور تو خاموش نشد آری آن جلوه که فانی نشود نور خداست تو در اول سر و جان باختی اندر ره عشق تا بدانند خلایق که فنا شرط بقاست پرچم سلطنت افتاد کیان را ز کیان سلطنت سلطنت توست که پاینده لقاست تو به ز من سر کویت هزار ها داری ولی بدان که گدایت فقط تو را دارد