شمس حجاب گنبد دوّار، زینب است

شمس حجاب گنبد دوّار، زینب است

بدر سپهر عصمت و ایثار، زینب است

محبوبه‌ی حبیبه‌ی دادار، زینب است

مسطوره‌ی سلاله‌ی اطهار، زینب است

اذن دخول در حرم یار، زینب است

منصوره‌ی نرفته سر دار، زینب است

نون و قلم، نبی‌ست و مایسطرون، حسین

طاق فلک، علی‌ست؛ به عالم ستون حسین

خلقت، تمام حضرت زهراست؛ خون، حسین

هستی، تمام ظاهر و ما فی البُطون، حسین

با یک قیامت است هُمُ الغالبون، حسین

در این قیام نقطه‌ی پرگار، زینب است

ققنوس وهم از پی او در توهّم است

فانوس وصف در صفت وصف او گم است

قاموس اقتدار و وقار و تلاطم است

پابوس او تمامی افلاک و انجم است

کابوس شام و دولت نامردمردم است

بر فرق ظلم، تیغ شرربار، زینب است

پیداترین ستاره‌ی دیبای خلقت است

زیباترین سروده‌ی لب‌های خلقت است

زهراترین زهره‌ی زهرای خلقت است

لیلاترین لیلی لیلای خلقت است

شیواترین سوال معمّای خلقت است

گنجینه‌ی جزیره‌ی اسرار، زینب است

ذرّات و کائنات، همه مرده یا خموش

میدان احتجاج و زنی یک علم به دوش

قلب جهان به عمق زمین، گرم جنب‌وجوش

آتشفشان قهر خداوند در خروش

هوهوی ذوالفقار علی می‌رسد به گوش

در هیبتی ز حیدر کرّار، زینب است

خورشید روی قلّه‌ی نی، آشکار شد

کوچک‌ترین ستاره‌، سر شیرخوار شد

ناموس حق به ناقه‌ی عریان، سوار شد

هشتادوچند خسته به هم، هم‌قطار شد

زیباترین ستاره‌ی دنباله‌دار شد

در این مسیر نور جلودار، زینب است

چشم ستاره دربه‌در جستجوی ماه

بر روی نیزه، دیده‌ی زینب گرفت راه

مبهوت می‌نمود به سرنیزه‌ای نگاه

آتش کشید شعله ز دل تا کشید آه

که‌ای جان‌پناه زینب و اطفال بی‌پناه!

راحت بخواب چون که پرستار، زینب است