در زمین کربلا، شور و غوغا برپاست

در زمین کربلا، شور و غوغا برپاست پیکر خون خدا، زخمی تیغ بلاست عترت مولا را، به اسارت بردند هستی زینب را همه غارت بردند سیدی یا مظلوم یا اباعبدالله... در ره کوفه و شام دختری محزون است از جفای اشقیا، قلب پاکش خون است دیدگانش تره غم، پای او مجروح است دست او زخمی کین،خسته جان وروح است سفر کرب