عرض ارادت من و هم‌گریه‌های من

عرض ارادت من و هم‌گریه‌های من بر حضرت رئوف، امام رضای من چیزی نمانده غرق شوم؛ چاره‌ای بساز کاری بکن به حقّ جوادت برای من دیدی که من اسیر هوی و هوس شدم گفتی بیا به طوس؛ بیا در سرای من دستم گدای توست و پایم به راه تو جز این شود، قلم بشود دست‌و‌پای من قبل از خداخدا به زبانم، تو آمدی با تو مبا