چقدر پخشی تو میدون پر از تو شده صحرا

چقدر پخشی تو میدون پر از تو شده صحرا میام روی زانوهام کنار تنت بابا جمعت می‌کنم از خاک دارم مرگو می‌بینم یه تیکه کمه بازم چرا هر چی می‌چینم چشمه چشمه پره دهنت عزیز دلم با خون گلو حسرت مونده برای دل منِ پیرمرد یه بابا بگو ترسم اینه که توی حرَم رقیه با تو بشه روبه‌رو