در عرش هم گویا غمی برپاست

در عرش هم گویا غمی برپاست

بهتر بگویم روضه زهراست

یک روضه به یاد در و دیوار

عالینجاب حیدر کرار

آغاز شد این روضه محشر

با آیه های سوره کوثر

از این تلاوت حاضرین مدهوش

در اوج می خواند عللی اکبر

جمع تمام انبیا جمع است

بعد از ان اولاد پیغمبر

زهراست آبروی این حلقه

مثل نگین بر روی انگشتر

مسئول بر پایی شده سلمان

مشغول خدمت فضه و قنبر

هر کس هر آنچه داشت آورده

در پیشگاه حضرت مادر

از دو پسر باید آغاز کرد

از این دو تا مرجان دو تا گوهر

رو به سوی مادر کرده می گوید

دیگر ندارم من از این بهتر

تقدیم به پهلوی خونین جان

تقدیم قد خمیده سر

عباس هم با دست پر آمد

با دست که نه با دو بال و پر

حک کرده روی دستای خود

تقدیمتان عباس آب آور

هر دست هرچه هست باید داد

چیزی نباید دست باید داد

یک گوشه ایی از جلسه می بینم

سادات هم شهری سلمان را

نواب لشکر با خود آورده

علامه هم تفسیر قرآن را

به پیشکش آورده روح الله

جای فدک شش دونگ ایران را

انگاه آوینی قلم بر دست

می آورد خیل شهیدان را

زهرا میان جمع می گردد

تا که ببیند مرد میدان را

ناگه ندا آید که مادر جان

من قاسمم اعزامی از کرمان

تو مادر و من هم پسر بانو

کم مادری کردی مگر بانو

در کربلای پنج هم بودی

فرمانده کل مقر بانو

از سیم های خاردار نفس

با یاد تو کردم گذر بانو

بی دست و بی سر دوستت دارم

به جان حیدر دوستت دارم

الحمدالله که نوکرتم