روضه امام سجاد (علیه‌السلام)

زمن چهل سال غم و غصّه مکرّر دیدم نرود از نظرم آن چه که آخر دیدم بلبلان از غم گل‌ها همه بی‌تاب شدند غنچه‌ها را همه پژمرده و پرپر دیدم کوچه‌ی تنگ ندیدم چو عمویم اما تنگی قتلگه و پیکر بی سر دیدم مات و مبهوت نظر کردم و فریاد زدم جای یک زخم هلالی روی پیکر دیدم آنچه من دیده ام ای کاش نبیند چشمی من خودم ک