در خود خزیده بودم تو بی‌خبر رسیدی

در خود خزیده بودم تو بی‌خبر رسیدی

من خواب مانده بودم وقت سحر رسیدی

حتی صدای پایت من را نکرد بیدار

من منتظر نبودم تو از سفر رسیدی

تو در زدی ولی باز نشنید گوشم انگار

تو باز هم به داد این کور و کر رسیدی

ای ماه روزه خیلی خشکیده بود چشمت

اما به جای من تو با چشم تر رسیدی