به های و هوی کوی او

به های و هوی کوی او؛ به زلف توو به تووی او به هر نفس، به هوی او، به حقّ آبروی او که راه عزّت وطن، نجات تو نجات من ره شکست اهرمن نهفته در سبوی او پس از تمام دردها از این جهان رفته غارت به فتنه مبتلا و دشمنان سلطه‌جو فرار کن به‌سمت عشق فرار کن به‌سمت نور فرار کن به‌سوی حق فرار کن به‌سوی او چه غم