کوچه بود و غروب دردآور

کوچه بود و غروب دردآور

گوشه‌ی چشم آسمان تر بود

در زمان عبور از آن کوچه

دست‌هایم به دست مادر بود

ناگهان سایه‌ای پدید آمد

ناله از فرش تا ثریا رفت

تا به خود آمدم فقط دیدم

دست یک نانجیب بالا رفت