هلالی فاطمیه دوم شب دوم

بی‌رمق بود و تا تکان میخورد

به تنش نیزه و کمان میخورد

وقتی افتد دوره‌اش کردند

چه لگدها از این و آن میخورد

همه رفتند شمر ول کن نیست

شمر تا رفت از سنان میخورد

زیر لب گفت آب آب اما

چکمه‌ها بود که بر دهان میخورد