آبروی دو عالم

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم

بدان امید بدهم جان که خاک کوی تو باشم

آبروی دو عالم

مریدتان زده زانو مراد من تویی یاهو

نمیشود که تو باشی به دیگری بزنم رو

آبروی دو عالم

به دردها تو دوایی به سینه ها تو صفایی

شهید من که بوالله تو سید الشهدایی

آبروی دو عالم

بهشت من حرم تو کمِ منو کرم تو

نفس بده بزنم دَم که زنده ام به دَم تو

آبروی دو عالم

بدون تو همه عمرم سیاهی بود و تباهی

کنار تو ز گدایی رسم به منسب شاهی

آبروی دو عالم