ناگهان نوری

ناگهان نوری به سویم آمد از شب رد شدم

چشم دل را باز کردم وارد مشهد شدم

ظرف خالی ام دویده در پی احسان تو

یا علی موسی الرضا دست من و دامان تو

قله کوه وقارت معدن الماس هاست

گنبد زرد تو خورشید دیار فارس هاست

بال و پرهای خیالم در هوایت رشد کرد

کودکی هایم کنار حوض هایت رشد کرد