دل سراپرده ی محبت اوست

دل سراپرده محبت اوست دیده آیینه دار طلعت اوست من که سر در نیاورم به دو کُون گردنم زیر بار منت اوست تو و طوبی و ما و قامت یار یار یار یار فکر هرکس به قدر همت اوست گر من آلوده دامنم چه عجب همه عالم گواه عصمت اوست