میرود مایه‌ی دلگرمی لشگر باشد

می رود مایه دلگرمی لشگر باشد بی زره آمده تا حیدر دیگر باشد سیزده بار زمین مقدم او بوسیده دود اسپند بلند است و خبر پیچیده شیر بی واهمه تا مرز جنون می آید قاسم بن الحسن از خیمه برون می آید می رود با رجزش از پدرش یاد کند می رود کرببلا را حسن آباد کند مثل عباس که کم دور وبر مولا نیست قاسم