منو ببر پیش خودت محبت از دور نمیشه

من و ببر پیش خودت محبت از دور نمیشه

برسه بوی پیرهنت چشای من کور نمیشه

زندگی پر از گناه من جمع و جور نمیشه

جمعمون کن

مثل خارایی که پشت خیمه ها جمع کردی

جمعمون کن

مثل اون پاره تنی که رو عبا جمع کردی

ما بی تو خسته ایم تو بی ما چگونه ای

عالم اسیر توست تو تنها چگونه ای

اباعبدالله