بر سر نی زلف رها کرده‌ای

حسین‌جان حسین‌جان حسین‌جان بر سر نی زلف رها کرده‌ای با دل زینب تو چه‌ها کرده‌ای چه سر و صورت و زلفی و نگاهی به خدا قبله و شاهی تو حسین کربلایی مستان کشتگان تو هر سو فتاده‌اند تیغ تو را مگر که ز می اب داده‌اند از نیم غمزه توانی که قتل‌عام کنی نعذ باالله اگر غمزه را تمام کنی