جگر سوخته هورا بکش

جگر سوخته! هوار بکش

داد از دست روزگار بکش

آه! روح الأمین! اگر جاداشت

خانه را دور از شرار بکش

روضه، سر بسته است؛ ناموسی‌ست

آه سرد کنایه‌دار بکش

پشت در، گیرکرده مادر ما

سپری دور آن وقار بکش

پهلوی آفتاب در خطر است

لااقل میخ را کنار بکش

به در سوخته، نهیب بزن

دست از چادر نگار بکش

پابرهنه، علی بی‌کس را

دست‌بسته، بدون یار بکش

جای دوش علی، عبایش را

روی خانوم باردار بکش

روی دیوار خانه‌ی مولا

لاله‌کاری‌ست؛ لاله‌زار بکش

فضّه را در کنار مادرمان

دست‌پاچه در اضطرار بکش

بین دهلیز خانه‌اش بهر

محسن‌بن‌علی، مزار بکش

روضه وقتی میان کوچه رسید

آه حسرت، چو ذوالفقار بکش