چیزی که ندارم ببرم محضر ارباب

چیزی که ندارم ببرم محضر ارباب سرمایه سری هست فدای سر ارباب از کودکی ام یاد گرفتم که بگویم مادر پدرم نذر پدر مادر ارباب رحمت بر آن کسی که به من یاد داد و گفت وا کن دو لب به نام جنون و بگو حسین گرد حرم دویده ام صفا و مروه دویده ام هیچ کجا برای من کرب و بلا نمیشود