تب جنونم تب حسینه

تبِ جنونم، تب حسینه

تو دو دنیا هر شب، شب حسینه

غمِ عزیزم غمِ حسینه

من تولدم، مُحرم حسینه

اربعین یه عالمو برده زیرِ دِین

مرکز زمین کجاست؟ بین‌الحرمین

دوست‌دارم آخر کار این‌جور بشه که

توی قبر هرچی بگن من بگم حسین

گردنم می‌گیره مثل حُر مثل حبیب

مطمئنم آقا منو دوست‌داره عجیب

خیلی معنا گفتن از زندگی ولی

زندگی برای من یعنی حسین‌ ابن‌ علی

أباعبدالله، أباعبدالله، أباعبدالله

دلم که دل نیست، دلِ حسینه

قبله مایل به شمایل حسینه

ابد حسینه، ازل حسینه

اونی‌که گرفت منو بغل حسینه

گوی سبقتو گرفت از طلا حسین

خاکِ پایِ زائرِ کربلا حسین

دیگه احوالِ دلِ مجنونو نگم

شده لیلی هم بِهت مبتلا حسین

اسم تو تقدیرِ وهبو کرده عوض

اسمتو می‌گم که مادرت می‌بَره حظّ

خیلی نامردی از خیلیا دیده ولی

پدرم همش میگه مَرد حسین‌ ابن‌ علی

أباعبدالله، أباعبدالله، أباعبدالله