پدر آن تیشه

پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل

تیشه‌ای بود که شد باعث ویرانی من

یوسفت نام نهادند و به گرگت دادند

مرگ گرگ تو شد ای یوسف کنعانی من

مه گردون ادب بودی و در خاک شدی

خاکْ زندان تو گشت ای مه زندانی من

از ندانستنِ من دزد قضا آگه بود

چو تو را برد بخندید به نادانی من

رفتی و روز مرا تیره‌تر از شب کردی

بی‌تو در ظلمتم ای دیده نورانی من