تو رفتی و بعد از تو، حرم سوخت

تو رفتی و بعد از تو حرم سوخت ز داغ تو ای تشنه! پرم سوخت ندیدی چی کشیدم، خمیدم ز جا خیز ای برادر! رسیدم توو تلخی شب‌های اسیری نبودی که دستم رو بگیری عمّامه‌ت رو سر دست گرفتم از اینا پیرهنو پس گرفتم بی تو خون‌جگر بودم، نبودی با شمر، همسفر بودم؛ نبودی نبودی تو که اشکم در اومد رقیّه موند و با من نیوم