اشک را از چشمه سار دیده تر می کشد

اشک را از چشمه‌سار دید‌ه‌ی تر می‌کشد

دارم از اندوه تو آه مکرر می‌کشم

من به تلخی فراغت سخت عادت کرده‌ام

جام زهر دوری‌ات را شب به شب سر می‌کشم

خیمه‌ات را در بیابان‌ها تصور می‌کنم

چادر تنهایی‌ات را عین دفتر می‌کشم