من از قم آمده ام آشیانه‌ام آنجاست - احمد علوی

من از قم آمده ام آشیانه ام آنجاست

رها در آن حرمم ،آه و دانه ام آنجاست

مقیم ساحل عشقم کرانه ام اینجاست

دلم هوای اینجا و خانه ام آنجاست

فقط دعای کسی مستجاب می گردد

که قوت غالبش اینجا شراب می گردد

غلام همّت آنم که زیر چرخ کبود

غلام قنبرش عالیجناب می گردد

نگاه حضرت ساقی به هر کسی افتاد

اگر چه ذرّه ولی آفتاب می گردد

به یُمن جوهر عشق علی و اولادش

گناه هر چه که باشد ثواب می گردد

خوشا به حال کسی که شبیه ابراهیم

در آستان حسینش مُجاب می گردد

نشان دهید به مستان که دور قبر قمر

هنوز هم که هنوز است آب می گردد

به هر دری که رسیدی و قفل بود ؛ نترس

به نام نامی او فتح باب می گردد

نجف نرفته چه می فهمد این حقیقت را

که کعبه دور سر بوتراب می گردد