گریونه پدری که دلش خونه

گریونه؛ پدری که دلش خونه، دلش خونه حیرونه؛ سر بچّش چی آوردن، نمی‌دونه داره می‌بینه شمشیرا می‌ره پائین میاد بالا تنی که «إِرْباً إِرْبا» شه مگه می‌شه دیگه پیدا بلندمرتبه شاهی از صدر زین افتاد داغ جوونش رو دید و زمین افتاد این درده؛ توو صحرا داره دنبال چی می‌گرده می‌گرده؛ مسیر خیمه رو انگاری گم