تو روشنی راهی ای خاک بر سر من

تو روشنی راهی ای خاک بر سر من که خورده‌ام به بن‌بست با اینهمه نشانه راه تو را نرفتم حرف تو را نگفتم رو دست خوردم آخر از بازی زمانه نان تو را که خوردم بار تو را نبردم ای کاش میکشیدم بار تو را به شانه در اوج بی‌پناهی کشتی شکسته‌ام من غیر از نجف ندارم جای دگر کرانه