دیگه حیدر اون حیدر نمیشه

زخم دلم بهتر نمیشه

حیدر اون حیدر نمیشه

زخم سرم هر چی که باشه

زخم میخ در نمیشه

زخم پهلوی زن پا به ماه

نکنه هنوز نشد رو به راه

روضه هاشو گفتم هر شب به چاه

پشت در افتاده بود بی گناه

کشتنش اما میگفتن که خودش مرد

خودش حتما یه روز محکم به در خورد

خودش خورده به جایی چشم و گونش

خودش آتیش گرفت لابد تو خونش

ای وای من ای وای من زهرا

از بعد تو گفتم همیشه

این خونه اون خونه نمیشه

سی ساله شاید بعد دستاش

محاسنم شونه نمیشه

روضه می‌خوندی همش با حسین

بگو من غریب ترم یا حسین

زنده بودم پیش چشمای من

زنمو زدن اما حسین

زینبو اهل حرم دل نگرانند

حسین تا هست زن ها در امانند

حسین تا هست خیمه روبراهه

غم ناموس بعد از قتلگاهه

تنها شدی و جنگیدی تنها ابی عبدالله

کشتن تو رو مقابل زن ها ابی عبدالله

لب میگزیدی و شدی مأیوس ابی عبدالله

کشتن تو رو با غصه ناموس ابی عبدالله