منم و چشم تر و این دل مضطر مانده

منم و چشم تر و این دل مضطر مانده تویی و حرمت این مُصحَفِ بر سر مانده شب قدر آمده، قدری بغلم کن یا رب بر سرم دست بکش، بر سر این درمانده اگر امشب تو مرا پس بزنی می‌میرم عاشقی پشت در خانه‌ی دلبر مانده باغ اعمال مرا آتش غفلت سوزاند چه کنم شاخه‌ی عمرم همه بی بر مانده چه خطاها که نکردیم و تو جمع