با صد امید آمده‌ام در بر علی

با صد امید آمده‌ام در بر علی تا شعر خویش هدیه کنم محضر علی خوشبخت قنبر است که در کسوت غلام عمرش به خادمی گذرد در بر علی خوشبخت فضّه است که در کسوت کنیز بوده به روز حادثه، فرمانبر علی خوشبخت آن یتیم که نانی گرفته است از دست‌های گرم و نوازش‌گر علی حاکم، چه حاکمی! که به هم‌دردی فقیر تکّه حصیر