منم آن گناهکاری

منم ان گناهکاری که به سوی تو دوان است

تویی آن بزرگواری که کریم و مهربان است

تو همیشه در فرازی تویی ان گدانوازی

که در اوج بی نیازی نگران بندگان است

به شب سیاه نوری

برسان پل عبوری

که دلم برای دوری

ز گناه ناتوان است