عباس ابوفاضل

عباس ابوفاضل عباس ابوفاضل

پدرت از نجف آمد تو هم از خیمه بیا

بیا بیا بیا

قدمی رنجخ نمان پای بنه بر سر من

بر سر من بر سر من

هوسم بود که آیم به سرم ام بنین

مادرت فاطمه آمد عوض مادر من

بود امیدم تا مرا یاری کنی

سالها بحرم علمداری کنی

ای دریغا ای دریغا شد امیدم ناامید

بی بردار گشته ام و پشت ام خمید