دوباره رزق می‌خورم من از پر شال علی

دوباره رزق می‌خورم من از پر شال علی

شرف گرفته شعرم از نزول اجلال علی

ذرّه‌ای از کرامت علی‌ست رزق ماسوا

که خورده‌ایم عمری از ذرّه‌ی مثقال علی

‌ شیعه‌ی مرتضایم و مهر علی‌ست در گلم

که خلق گشته‌ام من از تراب صلصال علی

چکیده‌ی تمام آیات خداست مرتضی

‌نقطه‌ی باء بسمل است نقطه‌ی خال علی

چه عذر می‌آورد و چه حجّتی است در دلش

آن‌که عمل نکرده بر آیه‌ی اکمال علی ‌

سنگ علی به سینه‌ام می‌زنم و به این خوشم

که بنده‌ی خدایم و جیره‌خور آل علی

ء‌کفّه‌ی اعمال تمام انبیاء و اولیا

باز سبک‌تر شود از کفّه‌ی اعمال علی

چه حاکمی؟! چه عادلی؟! که بعد حاکمیتش

تفاوتی نمی‌کند صورت اموال علی

اگر که کوته است دست من ز دیدار خودش

سلام داده‌ام همیشه روو به تمثال علی

میان کلّ خلق در تمام پهنه‌ی زمین

چه رزق شد به ما که رفته‌ایم دنبال علی