ببار بارون که حالم گریه کم داره

ببار بارون که حالم گریه کم داره

یه بغضی تو گلوم هست که من و راحت نمیذاره

یه داغی مونده تو قلبم

که واسم کوهی از درده

محاله که دیگه روزا

به قبل از کوچه برگرده

کار دنیا را میبینی

علی و خونه نشینی

مگه یادم میره وقتی

صدا زد فضه خُذینی