وافریادا ز عشق وافریادا

وافریادا ز عشق! وافریادا

کارم به یکی طرفه نگار افتادا

گر داد من شکسته دادا؛ دادا

ورنه من و عشق هرچه بادا؛ بادا

بی‌تو مبادا

زنده بمانم

عشق بورزم

عشق بدانم

بی‌تو مبادا

داغ عزیزم

در غم دیگر

اشک بریزم

یارا یارا یارا؛ یااباعبدالله

ای عشق جهان‌آرا؛ یا اباعبدالله

مستیم از این باده؛ «أَلْمِنَّةُ لله»

هشیار مکن ما را؛ یا اباعبدالله

ای عشق تو را هرآنکه نشناخته است

در هر نفسی قافیه را باخته است

گفتند همه که خاک سرد است ولی

خاک تو به سینه آتش انداخته است

چیست حریمت؟!

عرش معلّی

چیست شفایم؟!

تربت اعلی

هیچ غمی نیست

غیر غم تو

قبله‌ی قلبم

شد حرم تو

چون ذرّه به دامانت؛ یااباعبدالله

هستیم در ایوانت؛ یااباعبدالله

هر کس به تماشایی، جایی برود ما هم

رفتیم به قربانت؛ یااباعبدالله