الا که گردش چشمت

الا که گردش چشمت دلیل تکوین است اذان مأذنه با ذکر نامت آذین است ندیدن رخ ماهت غم محبین است تمام دلخوشی زندگی من این است که وقت مرگ می آیی و مرگ شیرین است تمام دار و ندار منی قرار منی سرشته اند دلم را ازل ابالحسنی دلم ز هجر نجف سوخته چه سوختنی مگر نگفتی علی جان فَمَن یَمُت یَرَنی بیا که وقت وفایت به