شاد کن جان من که غمگین است

شاد کن جان من که غمگین است رحم کن بر دلم که مسکین است نجف اولم به دل گفتم آن که بخشد ز هر گنه این است ای جان عالم قربان سلطان ایوان نجف عاشق شد هر کس در عمرش شد یکبار مهمان نجف حسرت انبیاء شان والای دربان نجف