شکسته پیر میکده

شکسته پیر میکده سحر سبوی خویش را گرفته از سبوی گریه اش وضوی خویش را روی تمام بنده ها حساب میکند خدا خجل شو از خدا ولی نگیر روی خویش را کسی اگر ضرر کند گدا ضرر نمیکند کریم رد نمیکند گدای کوی خویش را گدای بین راهی ام حسن دهد گواهی ام کسی که روی زخم ما زده رفوع خویش را